T. Rivas over moraal en maatschappij

Tuesday, October 30, 2012

Morele verontwaardiging misbruikt voor reactionaire maatregelen

Het kan hartverwarmend zijn als mensen oprecht moreel verontwaardigd zijn over reële misstanden. Jammer genoeg wordt die verontwaardiging soms ook misbruikt om reactionaire veranderingen te bepleiten. Zo  kan men draconische straffen en andere repressieve maatregelen doorvoeren die uiteindelijk leiden tot een structureel onrechtvaardige situatie.

Onlangs ontving ik in dit verband enkele digitale oproepen tot het ondertekenen van een petitie rond het bestrijden van bestialiteit oftewel zoöfilie. Er werd gepleit voor een totaal verbod (in binnen- en buitenland) op seks met dieren. Ik vond dit zo ongenuanceerd dat ik heb besloten deze keer niet mijn handtekening te zetten onder de petitie. (Een uitzonderlijke situatie, want meestal teken ik zo'n petitie bijna automatisch.) Er bestaat ook nog zoiets als onschuldig erotisch contact met individuele dieren dat niet ingaat tegen de wensen of belangen van die dieren. Helaas bleek dit feit bij de laatste oproep zelfs expliciet ontkend te worden, waarbij men ook nog verwees naar een andere vermeende 'leugen', namelijk dat er onschuldige erotische contacten tussen volwassenen en kinderen bestaan. Er werd ook nog een gruwelijke foto bij gezet van een vastgebonden, machteloze hond die al klaar lag om misbruikt te gaan worden. De foto moest 'bewijzen' dat dit de enige mogelijke vorm van zoöfiel seksueel contact kon zijn. (Dit is vergelijkbaar met het gebruik van beelden van een heteroseksuele verkrachting door een man om te bewijzen dat alle heteroseksuele mannen in feite alleen maar vrouwen willen verkrachten. Iets dergelijks zie je ook bij de discussie rond pedofilie: zodra er weer een afschuwelijk geval van misbruik van kinderen aan het licht komt, wordt dit door bijna iedereen beschouwd als het ultieme bewijs dat pedofiele contacten volledig gelijkstaan aan kindermisbruik, zelfs als het om platonische contacten gaat zonder erotische dimensie.)

Griezelig genoeg noemde men zoöfilie een 'perversie' en leek men het evident te vinden dat het verschijnsel vooral ook verboden moest worden omdat het een perversie was. Het gaat op zo'n moment dus niet meer om de vraag of er ook echt dieren geschaad worden, maar domweg om de vraag of men bepaalde seksuele handelingen 'walgelijk' vindt. Zo ja, dan is dat al genoeg om ertegen te zijn.

Natuurlijk is bijvoorbeeld verkrachting van dieren zeer verwerpelijk, maar dat wil niet zeggen dat men dus tegen alle erotiek met dieren dient te zijn. Laten we het onderscheid tussen "handelingen die concrete anderen daadwerkelijk schaden" en "handelingen die veel mensen 'pervers' vinden ongeacht of ze schadelijk zijn of niet" nooit uit het oog verliezen. We moeten maatregelen nemen om daadwerkelijke misstanden terug te dringen, maar zulke maatregelen moeten altijd gepaard gaan met een maximale bescherming van individuele vrijheid. Onderdrukking van onschadelijke handelingen is namelijk zelf ook moreel verwerpelijk!

Labels: , , , , , , ,

Thursday, September 27, 2012

Onderdrukking van minderheden

Het is een bekend fenomeen in tijden van crisis dat een overheid maatschappelijke onvrede kan trachten te kanaliseren in de richting van minderheden die zich nauwelijks kunnen verweren tegen die repressie. De gruwelijkste vormen daarvan hoef ik niet eens te noemen.
Er zijn echter ook allerlei 'onschuldigere' uitingen van onderdrukking. In Nederland bijvoorbeeld:

- repressieve maatregelen tegen soft drug-gebruikers
- het weren van alle vormen van prostitutie, ook de vrijwillige varianten dus.
- het verbieden van alle seksuele contacten tussen volwassenen en minderjarigen, ook de vrijwillige, onschadelijke contacten en zelfs het verbieden van een vereniging die slechts de discussie hierover gaande hield.
- het ontmoedigen van het gebruik van alternatieve geneeswijzen en geneesmiddelen.
- het nog harder aanpakken van uitkeringsgerechtigden dan hiervoor al gangbaar was.
- het bestrijden van de krakersbeweging.

Et cetera.

Helaas wordt het signaleren van dergelijke vormen van repressie nog wel eens als stemmingmakerij beschouwd. Er zou geen sprake zijn van een patroon, of alle maatregelen zouden gewoon allemaal terecht zijn.

Het is misschien wat dramatisch maar ik denk dan onwillekeurig aan deze woorden van Martin Niemöller:

 Als die Nazis die Kommunisten holten, habe ich geschwiegen; ich war ja kein Kommunist.
Als sie die Sozialdemokraten einsperrten, habe ich geschwiegen; ich war ja kein Sozialdemokrat.
Als sie die Gewerkschafter holten, habe ich geschwiegen; ich war ja kein Gewerkschafter.
Als sie mich holten, gab es keinen mehr, der protestieren konnte.


 Misstanden gaan ons allemaal aan, niet alleen degenen die er de dupe van worden.











Labels: , , , , ,